| | 13 | |
posted on 30 Apr 2009 22:28 by ultrajeans
๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
ตกเย็นหลังเลิกเรียน
หลังจากนั่งเพ้อเจ้อ บ้าบอ อยู่ในโรงอาหาร
ฉันร้องเพลง พรึมพรำ ให้เพื่อนฟัง จนจะกลับบ้าน
เต้นั่งอยู่สวนชีวิตพอดี
ฉันหันไปบอกมัช
โขม : เค้าร้องเพลงนี้ให้เต้ฟังดีมั้ย
มัช : เพลงอะไร
"ทั้งๆที่รู้ ว่าเธอไม่เคยสนใจ อยู่กับฉันเมื่อวันเหงาใจ
เจ็บแค่ไหนฉันยอมเป็นทางผ่าน ของเธอ...
หากวันใดที่เธอจะรักใคร และวันใดที่เธอไม่ต้องการ
จะไม่ยื้อและจะไม่ถาม ให้เธอรำคาญหรือกวนใจอีก
แค่รักข้างเดียวเท่านั้น ฉันเข้าใจฐานะตัวเองดี
เป็นได้เท่านี้จริงๆ แค่คนชั่วคราว"
เพลงคนชั่วคราว ของ ตั๊ก จิราภรณ์
มัช : ๕๕๕๕ เอาสิ่ เดี๋ยวเรียกเต้ให้
โขม : ๕๕๕
ในขณะที่กลังเดินออกจากโรงเรียน
ฉันและเพื่อน เดินผ่านเต้พอดี
มัชหันไปบอกเต้ ว่าโขมมีเพลงนะร้องให้ฟัง
เต้ทำหน้างง แล้วหันมาทางฉัน
เต้ : เพลงอะไร?
โขม : ๕๕๕ ป่าวๆ ไม่มีอะไรหรอก
แล้วเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
หลังจากเลิกเรียน อยู่ดีๆฉันและเพื่อนๆตัดสินใจไปสนามหลวงกัน
มีข้อตกลงกันว่า ไปครั้งนี้ งดแฟน งดกิ๊ก อยากให้มีแต่เพื่อนๆ
ไปกันอย่างกระทันหัน ไม่ได้มีการนัดหรือวางแผนไว้ล่วงหน้า
ด้วยเหตุผลที่ว่า อยากไปงานพระพี่นาง
ทางไปสนามหลวงผ่านปากซอยบ้านฉัน
ฉันจึงขอตัวกลับบ้าน ไปเก็บกระเป๋า
ขณะที่เดินกลับ ฉันเดินไปเจอกลุ่มเต้พอดี
เต้ : ทำไมกลับคนเดียวล่ะ?
โขม : ป่าว เอากระเป๋าไปเก็บ
เต้ : อ้าว แล้วจะออกมาทำไมอีก?
โขม : จะไปสนามหลวง
เต้ : ไปด้วยดิ่
โขม : บอกพวกมันสิ่ อยู่ในโรงเรียนน่ะ
เต้ : จริงป่าวเนี่ย
โขม : จริง
เต้ : ฝากกระเป๋าไปเก็บด้วยสิ่
โขม : หือ (O.O)
แล้วฉันก็รีบเดินจากมา ด้วยการแอบหวังที่ว่า
เค้าคงจะได้ไปด้วย
เดินไปก็ขำตัวเอง
ไม่ได้เอ่ยปากชวนตรงๆ แต่พูดเพื่อจะให้เค้าถามต่อ และขอไปด้วย
๕๕๕๕ ตลกตัวเอง
นึกถึงข้อตกลงที่วางกันไว้ว่า งดแฟน งดกิ๊ก
แต่เรากับเต้ก็เป็นเพื่อนกัน เราก็ชวนเต้ไปได้นิ่นา ^^
สรุปแล้ว เต้ก็ไม่ได้ไปสนามหลวงกับพวกฉัน
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
วันนี้มีงานศิษย์เก่าที่โรงเรียน
ในฐานะที่เป็นกรรมการ(กรรมกร)นักเรียน
ฉันและเพื่อนจึงมีหน้าที่ในงานนี้ด้วย
วันนี้ฉันต้องไปเรียนพิเศษ
แต่ด้วยความขี้เกียจ และ เหลวไหลนิดหน่อย
ฉันและมัช จึงเปลี่ยนแผน
เปลี่ยนไปบ้านเพื่อน "ตอง" ที่อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาแทน
ฉันยืมเสื้อผ้าตอง เพื่อจะเล่นน้ำ
อยู่ไปสักพัก เพื่อนอีกกลุ่มเดินทางมา
มาพร้อมเครื่องดื่มมึนเมา ที่เรียกว่าเหล้า
ด้วยความอยากรู้อยากลองและความคึกคะนองในตัวเอง
ฉันลองดื่มไปเล็กน้อย พอได้รู้รสว่ามันเป็นยังไง
ไม่ได้เมาหรือมีอาการใดๆ
แต่ฉันเมาดิบ ด้วยการดื่ม เป๊บซี่ สไปซ์ น้ำอัดลมต่างๆนาๆ
ได้เวลาต้องไปงานศิษย์เก่าที่โรงเรียน
ชลทีขี่มอไซต์มาส่งฉันและเพื่อนอีกคนที่โรงเรียน
จอดรถหน้าโรงเรียน ก็เจอกับอุ้ม เดียร์ ไมซ์ ที่ยืนซื้อของอยู่
โขม : ^____________________________^
อุ้ม : โหย กินเหล้ามาหรอไง?
โขม : ไม่ได้กินๆ ๕๕๕๕
อุ้ม : รีบไปเปลี่ยนชุดปะ
ถึงบ้านฉันรีบอาบน้ำ เปลี่ยนชุด
ส่องกระจก ก็ตกใจ
หน้าแดง เหมือนคนเมาจริงๆ
คงเป็นเพราะเล่นน้ำกลางแดด หน้าแดงๆดำๆ
ไปถึงโรงเรียน ทำหน้าที่เป็นคนดูแลโต๊ะ VIP
โขม : อุ้มรู้ได้ไงว่าเค้ากินเหล้า
อุ้ม : หน้าแดง ตาเคลิ้มขนาดนั้น
โขม : เห้ย แต่เค้าไม่ได้เมานะ กินไปจิ๊ดเดียวเอง
หน้าแดงเพราะเล่นน้ำมาแหละ ตาเคลิ้มคงเพราะเพลียมั้ง ^^
จบบทสนทนา เราก็แยกย้ายกันทำหน้าที่ของแต่ละคน
ทำงานหนักและเหนื่อย เราก็ต้องได้กินอะไรกันบ้าง
โชคดีที่พ่อตู่มีโต๊ะจีนว่างอยู่โต๊ะนึง และของโรงเรียนที่พวกเราสามารถกินได้อีกโต๊ะนึง
กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แอบจิบเครื่องดื่มแอลกอฮอร์กันบ้าง
ผู้ชายหลายคนท่าทางกรึ่มๆ เมาบ้างบางคน รวมถึงเต้
ห้าทุ่มกว่าๆ ได้เวลาที่พวกเราต้องกลับบ้าน
ก่อนกลับ เห็นเต้อยู่ใกล้ๆพอดี ฉันจึงเดินไปขอถ่ายรูป
แชะ! แชะ!
ถ่ายมาสองรูป
ขณะที่เดินออกจากโรงเรียน เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เพื่อนของเราคนนึงหายตัวไป ทุกคนแยกย้ายกันตามหา
แต่ในที่สุดแล้วก็เจอ
กำลังจะเดินไปปากซอยบ้านแซ่ ฉันได้รับข่าวจากเพื่อนคนนึงว่า
พวกผู้ชายถูกจับได้ว่ากินเหล้า และเมากันมาก
ฉันตกใจ และกังวลใจว่า เต้ จะเป็นอะไรมั้ย
ตัดสินใจโทรไปหา
โขม "ฮัลโหล เต้ หรอ ได้ข่าวโดนรองจับได้ว่ากินเหล้าหรอไง?"
เต้ "อื้ม เค้าก็เดินมาดูว่าเป็นไรกัน" (ฟังจากเสียงเหมือนสติไม่ค่อยอยู่กับตัว)
โขม "แล้วเป็นอะไรมั้ยน่ะ"
เต้ "ป่าวๆ ไม่ได้เป็นอะไร"
โขม "อ่อ..................."
เต้ "โขม"
โขม "ฮะ?"
เต้ "โขมรักเต้มั้ย"
โขม "O_o ถามทำไม"
เต้ "ก็อยากรู้ รักมั้ยล่ะ"
โขม "เกาะ..เกาะ..ก็รัก"
เต้ "เต้ก็รักโขม"
โขม "เอ็งเมาป่าวเนี่ย!"
เต้ "ไม่ได้มาววว.."
โขม "เค้าว่าเอ็งเมาว่ะ"
เต้ "ก็บอกว่าไม่ได้เมาไง ๕๕๕ แล้วโขมจะกลับบ้านยังเนี่ย"
โขม "กำลังจะกลับ รอตามารับ"
เต้ "กลับดีๆนะ ถึงบ้านแล้วโทรมาด้วย"
โขม "อ่อ อื้มม เอ็งก็กลับดีๆล่ะ ยิ่งเมาๆอยู่"
เต้ "ก็บอกว่าไม่ได้ม๊าววว"
กลับถึงบ้าน ฉันก็ทำตามที่รับปากไว้
เต้ "ฮัลโหล ถึงบ้านแล้วหรอ"
โขม "อื้ม ถึงแล้ว แล้วนี่อยู่ไหนเนี่ย"
เต้ "อยู่บ้านบิว"
โขม "แล้วไม่กลับบ้านหรอไงฮะ?"
เต้ "ไม่อ่ะ นอนบ้านบิว"
............
เต้ "โขม เป็นโขม โขมจะเลือกใครอ่ะ คนที่เรารัก กับคนที่รักเรา"
โขม "อะไรเนี่ยเมาและ ตั้งแต่เมื่อกี้และ"
เต้ "โห๊ะๆๆ ก็บอกว่าไม่ได้เมาไง ถามสูตรอะไรก็ได้ถามมาเลย"
โขม "สี่บวกสี่เป็นเท่าไหร่"
เต้ "(หันไปถามคนข้างๆ) เห้ยสี่บวกสี่เป็นเท่าไหร่วะ ๕๕ สี่ไง เห็นมั้ยตอบได้"
โขม "ไปนอนปะเมาและๆ"
เต้ "โอเคๆ โขมก็นอนพักผ่อนแล้วกัน"
โขม "อื้มม"
เต้ "เต้ก็รักโขม รัก โขมที่สุด"
โขม "เค้าว่าเอ็งเมาว่ะ"
เต้ "๕๕๕ นอนเถอะๆ"
โขม "อื้ม หวัดดี"
เต้ "หวัดดีครับ"
ไม่เข้าใจ
ทุกสิ่งที่เป็นไปในวันนี้
อะไรๆ
จะกลับมาเป็นแบบเดิมรึป่าว
แอบคิด
แอบหวัง
แอบฝันไป
กับน้ำใจของคนเมา
ตกเย็นหลังเลิกเรียน
หลังจากนั่งเพ้อเจ้อ บ้าบอ อยู่ในโรงอาหาร
ฉันร้องเพลง พรึมพรำ ให้เพื่อนฟัง จนจะกลับบ้าน
เต้นั่งอยู่สวนชีวิตพอดี
ฉันหันไปบอกมัช
โขม : เค้าร้องเพลงนี้ให้เต้ฟังดีมั้ย
มัช : เพลงอะไร
"ทั้งๆที่รู้ ว่าเธอไม่เคยสนใจ อยู่กับฉันเมื่อวันเหงาใจ
เจ็บแค่ไหนฉันยอมเป็นทางผ่าน ของเธอ...
หากวันใดที่เธอจะรักใคร และวันใดที่เธอไม่ต้องการ
จะไม่ยื้อและจะไม่ถาม ให้เธอรำคาญหรือกวนใจอีก
แค่รักข้างเดียวเท่านั้น ฉันเข้าใจฐานะตัวเองดี
เป็นได้เท่านี้จริงๆ แค่คนชั่วคราว"
เพลงคนชั่วคราว ของ ตั๊ก จิราภรณ์
มัช : ๕๕๕๕ เอาสิ่ เดี๋ยวเรียกเต้ให้
โขม : ๕๕๕
ในขณะที่กลังเดินออกจากโรงเรียน
ฉันและเพื่อน เดินผ่านเต้พอดี
มัชหันไปบอกเต้ ว่าโขมมีเพลงนะร้องให้ฟัง
เต้ทำหน้างง แล้วหันมาทางฉัน
เต้ : เพลงอะไร?
โขม : ๕๕๕ ป่าวๆ ไม่มีอะไรหรอก
แล้วเราก็แยกย้ายกันกลับบ้าน
๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
หลังจากเลิกเรียน อยู่ดีๆฉันและเพื่อนๆตัดสินใจไปสนามหลวงกัน
มีข้อตกลงกันว่า ไปครั้งนี้ งดแฟน งดกิ๊ก อยากให้มีแต่เพื่อนๆ
ไปกันอย่างกระทันหัน ไม่ได้มีการนัดหรือวางแผนไว้ล่วงหน้า
ด้วยเหตุผลที่ว่า อยากไปงานพระพี่นาง
ทางไปสนามหลวงผ่านปากซอยบ้านฉัน
ฉันจึงขอตัวกลับบ้าน ไปเก็บกระเป๋า
ขณะที่เดินกลับ ฉันเดินไปเจอกลุ่มเต้พอดี
เต้ : ทำไมกลับคนเดียวล่ะ?
โขม : ป่าว เอากระเป๋าไปเก็บ
เต้ : อ้าว แล้วจะออกมาทำไมอีก?
โขม : จะไปสนามหลวง
เต้ : ไปด้วยดิ่
โขม : บอกพวกมันสิ่ อยู่ในโรงเรียนน่ะ
เต้ : จริงป่าวเนี่ย
โขม : จริง
เต้ : ฝากกระเป๋าไปเก็บด้วยสิ่
โขม : หือ (O.O)
แล้วฉันก็รีบเดินจากมา ด้วยการแอบหวังที่ว่า
เค้าคงจะได้ไปด้วย
เดินไปก็ขำตัวเอง
ไม่ได้เอ่ยปากชวนตรงๆ แต่พูดเพื่อจะให้เค้าถามต่อ และขอไปด้วย
๕๕๕๕ ตลกตัวเอง
นึกถึงข้อตกลงที่วางกันไว้ว่า งดแฟน งดกิ๊ก
แต่เรากับเต้ก็เป็นเพื่อนกัน เราก็ชวนเต้ไปได้นิ่นา ^^
สรุปแล้ว เต้ก็ไม่ได้ไปสนามหลวงกับพวกฉัน
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
วันนี้มีงานศิษย์เก่าที่โรงเรียน
ในฐานะที่เป็นกรรมการ(กรรมกร)นักเรียน
ฉันและเพื่อนจึงมีหน้าที่ในงานนี้ด้วย
วันนี้ฉันต้องไปเรียนพิเศษ
แต่ด้วยความขี้เกียจ และ เหลวไหลนิดหน่อย
ฉันและมัช จึงเปลี่ยนแผน
เปลี่ยนไปบ้านเพื่อน "ตอง" ที่อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาแทน
ฉันยืมเสื้อผ้าตอง เพื่อจะเล่นน้ำ
อยู่ไปสักพัก เพื่อนอีกกลุ่มเดินทางมา
มาพร้อมเครื่องดื่มมึนเมา ที่เรียกว่าเหล้า
ด้วยความอยากรู้อยากลองและความคึกคะนองในตัวเอง
ฉันลองดื่มไปเล็กน้อย พอได้รู้รสว่ามันเป็นยังไง
ไม่ได้เมาหรือมีอาการใดๆ
แต่ฉันเมาดิบ ด้วยการดื่ม เป๊บซี่ สไปซ์ น้ำอัดลมต่างๆนาๆ
ได้เวลาต้องไปงานศิษย์เก่าที่โรงเรียน
ชลทีขี่มอไซต์มาส่งฉันและเพื่อนอีกคนที่โรงเรียน
จอดรถหน้าโรงเรียน ก็เจอกับอุ้ม เดียร์ ไมซ์ ที่ยืนซื้อของอยู่
โขม : ^____________________________^
อุ้ม : โหย กินเหล้ามาหรอไง?
โขม : ไม่ได้กินๆ ๕๕๕๕
อุ้ม : รีบไปเปลี่ยนชุดปะ
ถึงบ้านฉันรีบอาบน้ำ เปลี่ยนชุด
ส่องกระจก ก็ตกใจ
หน้าแดง เหมือนคนเมาจริงๆ
คงเป็นเพราะเล่นน้ำกลางแดด หน้าแดงๆดำๆ
ไปถึงโรงเรียน ทำหน้าที่เป็นคนดูแลโต๊ะ VIP
โขม : อุ้มรู้ได้ไงว่าเค้ากินเหล้า
อุ้ม : หน้าแดง ตาเคลิ้มขนาดนั้น
โขม : เห้ย แต่เค้าไม่ได้เมานะ กินไปจิ๊ดเดียวเอง
หน้าแดงเพราะเล่นน้ำมาแหละ ตาเคลิ้มคงเพราะเพลียมั้ง ^^
จบบทสนทนา เราก็แยกย้ายกันทำหน้าที่ของแต่ละคน
ทำงานหนักและเหนื่อย เราก็ต้องได้กินอะไรกันบ้าง
โชคดีที่พ่อตู่มีโต๊ะจีนว่างอยู่โต๊ะนึง และของโรงเรียนที่พวกเราสามารถกินได้อีกโต๊ะนึง
กินกันอย่างเอร็ดอร่อย
แอบจิบเครื่องดื่มแอลกอฮอร์กันบ้าง
ผู้ชายหลายคนท่าทางกรึ่มๆ เมาบ้างบางคน รวมถึงเต้
ห้าทุ่มกว่าๆ ได้เวลาที่พวกเราต้องกลับบ้าน
ก่อนกลับ เห็นเต้อยู่ใกล้ๆพอดี ฉันจึงเดินไปขอถ่ายรูป
แชะ! แชะ!
ถ่ายมาสองรูป
ขณะที่เดินออกจากโรงเรียน เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เพื่อนของเราคนนึงหายตัวไป ทุกคนแยกย้ายกันตามหา
แต่ในที่สุดแล้วก็เจอ
กำลังจะเดินไปปากซอยบ้านแซ่ ฉันได้รับข่าวจากเพื่อนคนนึงว่า
พวกผู้ชายถูกจับได้ว่ากินเหล้า และเมากันมาก
ฉันตกใจ และกังวลใจว่า เต้ จะเป็นอะไรมั้ย
ตัดสินใจโทรไปหา
โขม "ฮัลโหล เต้ หรอ ได้ข่าวโดนรองจับได้ว่ากินเหล้าหรอไง?"
เต้ "อื้ม เค้าก็เดินมาดูว่าเป็นไรกัน" (ฟังจากเสียงเหมือนสติไม่ค่อยอยู่กับตัว)
โขม "แล้วเป็นอะไรมั้ยน่ะ"
เต้ "ป่าวๆ ไม่ได้เป็นอะไร"
โขม "อ่อ..................."
เต้ "โขม"
โขม "ฮะ?"
เต้ "โขมรักเต้มั้ย"
โขม "O_o ถามทำไม"
เต้ "ก็อยากรู้ รักมั้ยล่ะ"
โขม "เกาะ..เกาะ..ก็รัก"
เต้ "เต้ก็รักโขม"
โขม "เอ็งเมาป่าวเนี่ย!"
เต้ "ไม่ได้มาววว.."
โขม "เค้าว่าเอ็งเมาว่ะ"
เต้ "ก็บอกว่าไม่ได้เมาไง ๕๕๕ แล้วโขมจะกลับบ้านยังเนี่ย"
โขม "กำลังจะกลับ รอตามารับ"
เต้ "กลับดีๆนะ ถึงบ้านแล้วโทรมาด้วย"
โขม "อ่อ อื้มม เอ็งก็กลับดีๆล่ะ ยิ่งเมาๆอยู่"
เต้ "ก็บอกว่าไม่ได้ม๊าววว"
กลับถึงบ้าน ฉันก็ทำตามที่รับปากไว้
เต้ "ฮัลโหล ถึงบ้านแล้วหรอ"
โขม "อื้ม ถึงแล้ว แล้วนี่อยู่ไหนเนี่ย"
เต้ "อยู่บ้านบิว"
โขม "แล้วไม่กลับบ้านหรอไงฮะ?"
เต้ "ไม่อ่ะ นอนบ้านบิว"
............
เต้ "โขม เป็นโขม โขมจะเลือกใครอ่ะ คนที่เรารัก กับคนที่รักเรา"
โขม "อะไรเนี่ยเมาและ ตั้งแต่เมื่อกี้และ"
เต้ "โห๊ะๆๆ ก็บอกว่าไม่ได้เมาไง ถามสูตรอะไรก็ได้ถามมาเลย"
โขม "สี่บวกสี่เป็นเท่าไหร่"
เต้ "(หันไปถามคนข้างๆ) เห้ยสี่บวกสี่เป็นเท่าไหร่วะ ๕๕ สี่ไง เห็นมั้ยตอบได้"
โขม "ไปนอนปะเมาและๆ"
เต้ "โอเคๆ โขมก็นอนพักผ่อนแล้วกัน"
โขม "อื้มม"
เต้ "เต้ก็รักโขม รัก โขมที่สุด"
โขม "เค้าว่าเอ็งเมาว่ะ"
เต้ "๕๕๕ นอนเถอะๆ"
โขม "อื้ม หวัดดี"
เต้ "หวัดดีครับ"
ไม่เข้าใจ
ทุกสิ่งที่เป็นไปในวันนี้
อะไรๆ
จะกลับมาเป็นแบบเดิมรึป่าว
แอบคิด
แอบหวัง
แอบฝันไป
กับน้ำใจของคนเมา
