รับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์

คนๆหนึ่ง โทรมาหาฉัน และถามฉันว่า

??? : ฮาโหลโขมหรอ

โขม : อื้ม

??? : ได้โทรมาหาป่ะ

โขม : ฮะ??? โทรไปตอนไหนอ่ะ

??? : ไม่ได้ใช้เบอร์แปลกโทรมาใช่ปะ

โขม : ป่าวนิ่

??? : หรอ

โขม : อื้ม

ฉันถามต่อไปว่า

"แล้วทำไมไม่โทรไปหาเบอร์นั้นล่ะ"

คำตอบที่ได้

"ก็คิดว่าเป็นโขม เลยโทรมาถามก่อน"

คิดว่าเป็นเราหรอวะ???

หลังจากที่วางสายไป

ฉันขำนิดๆ กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

มันคงไม่น่าขำอะไร ถ้ามันเป็นไปเพียงครั้งเดียว

เป็นอย่างนี้อยู่หลายครั้ง

จนเพื่อนฉันสงสัย และฉันเองก็เริ่มเอะใจไปด้วย

ตรงกันข้าม

ที่หลายต่อหลายครั้ง ฉันโทรไปหาคนๆนั้น

สายแล้ว สายเล่า   ไม่มีคนรับ

และก็ไม่มีการติดต่อกลับแต่อย่างใด

บางครั้งฉันก็อดน้อยใจไปไม่ได้

และก็แอบคิด ว่า

น่าจะมีเบอร์แปลกๆโทรไปหาคนๆนั้นนะ

เขาจะได้โทรมาถามเราอีก

คิดว่าฉันจะหาเบอร์คนอื่น โทรไปหาเขาล่ะสิ

มันเป็นอะไรที่ชั่วร้ายมาก

แต่ถามว่าเคยคิดมั้ย

บอกเลยว่าเคย แต่คงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะทำลงไป

ฉันอาจไม่รู้ว่าเบอร์แปลก ที่โทรมาหาคนๆนั้นคือใคร

แต่ฉันอยากขอบคุณ ขอบคุณที่ทำให้คนๆนึงโทรมาถามฉัน

อย่างน้อย

อย่างน้อยที่สุด มันก็ทำให้คนๆนั้น

คิด...

นึกถึงเราบ้าง

ไม่ว่าจะเป็นคนที่เท่าไหร่ก็ตาม

เบอร์ๆนี้อาจจะไปขึ้นอยู่ในสายที่ไม่ได้รับของคุณมากมาย

ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

และในหลายๆครั้งนั้นคุณอาจไม่เคยติดต่อกลับ

เพราะมันอาจจะไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่ต้องโทรกลับมา

อย่างน้อย

อย่างน้อยที่สุด

ขอแค่รับรู้ไว้ ว่า...

คิดถึง และ ห่วงใย

ก็แค่นั้น

เวลาอาจไม่ช่วยให้คุณลืมใครสักคน

แต่

เวลา

ก็ทำให้คุณรู้ว่า

คุณ

ก็รักใครสักคน ได้นานจริงๆ