รับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์

วันที่ 13 เมษายน 2551

วันที่สอง ที่ UNSEEN SAMED RESORT ณ เกาะเสม็ด

สะดุ้งตื่นตอนตีห้าครึ่ง มองโทรศัพท์

มีคนส่งข้อความมาสวัสดีวันสงกรานต์เราด้วย  ก็ตอบกลับอย่างสะรึมสะรือ

แล้วก็เลยส่งไปให้คนๆนึง และก็เพื่อนอีกหนึ่งคน

อากาศตอนเช้า สดชื๊นนนสดชื่น  ถ่ายก่อนมากินอาหารเช้า

นั่งรออาหาร  ทุกคนกำลังจ้องมองอะไรบางอย่าง

จานนี้ของเรา 

ป๊าฉัน 

เค้าคือ?????? 

แอบมาทำเท่ 

กินอาหารเช้าเสร็จ

เปลี่ยนเสื้อผ้า ลงเล่นน้ำที่เดิมสักแป๊บ

แล้วก็ข้ามแพมาอีกฝั่ง เพื่อที่จะไปหาดทรายแก้ว

อากาศมันร้อนน่ะ 

ทางเข้า 

ชอบทะเลสีแบบนี้มากๆ ท้องฟ้าสีใส ทะเลสีสวย สุดยอด 

พุงออกแว้ววว 

ป๊าได้ไปจองทริปที่จะพาไปดำน้ำ

ทริปนี้ไป 13 คน เราจึงต้องรอคนอื่นมาให้เต็ม 

เกาะแรกที่มาถึงเกาะกุฎี 

ย่าฉัน 

แอบขึ้นมาเก๊กก่อนที่เรือจะออก

น้ำเข้าปาก 

มองดูไรอยู่ก็ไม่รู้ 

ปลาโคตรเยอะเลย

มาต่อที่เกาะทะลุ 

อันนี้มาดำดูปะการัง 

เฟิร์สเริ่มไม่ไหว  มันเวียนหัว 

ย่ากะน้องชั้นไม่ไหวซะแล้วนั่น 

แต่ฉันยังลั่ลล้ากับการดำน้ำ  เอิ๊ก เอิ๊ก

ตรงนี้นี่เอง ดำไปดำมา เจอปลากะเบน ดำหาไปเรื่อยๆ

พอเงยหน้ามาอีกที  โป๊กกกก..  หัวชนเรือเต็มที่

เลิกเลย  ขึ้นเรือเลย  แบบว่าหัวปูด  เจ๊บบบเจ็บ 

และเรือก็มาแวะที่แพรปลา  ก็ข้างๆที่พักนั่นแหละ

พวกเราจึงขอลงที่พักเลย 

ปลาแม่งน่ากลัวโคตรๆ 

อันนี้ฉลามดาว ตัวเบ้อเร่อเลย

พอตกเย็น  อาบน้ำเสร็จก็ข้ามแพรมาอีกฝั่ง

จะไปหาข้าวเย็นกิน 

นี่ๆ รถแท็กซี่  บนเกาะเสม็ด 

โรตี 

 บ่งบอกถึงการกินที่อิ่มเอมมาก

บรรยากาศยามเย็น  

เด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ห้ามดูภาพนี้ตามลำพัง ให้ชวนผู้ใหญ่มาดูด้วย

ดูออกมั้ยว่ามันคืดอะไร?

โอ้ววว..  พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูได้กลับมาเจอพ่อกับแม่แล้ว

สุดสาครน่ะ  ถ้าใครยังจำได้  เอิ๊กๆ

ชั่งไม่อายจริงๆ

ภาพนี้น่ากลัวยังไงไม่รู้ 

และก็เดินมาถึงร้านเจี๊ยบ 

โคมไฟสวยดี 

บาร์บีคิวไม้ใหญ่มาก 

บาร์บีคิวบนไม้แสนสวยงาม ตอนเสิร์ฟจัดใส่จาน  ไม่เร้าใจเล๊ย

น้องมันกินมันเผา  แต่เค้าเสิร์ฟพร้อม บาร์บีคิวหมู

ปลาบปลื้มกับจานนี้สุดๆ  หอยเชลล์ แต่เอามาทำอะไรไม่รู้ อร่อยดี

ทะเลรวมเผา 

กุ้งของช๊านนนนนน 

อาหารคาวเสร็จ น้องมันก็ต่อของหวาน

เราไม่ได้กิน เพราะอิ่มมากมาย แต่ก็ซื้อกลับที่พัก เหอๆ

อาหารร้านนี้อร่อยมากๆ  ราคาก็ไม่สูงอย่างที่เราคิดเลย คุณภาพเกินราคาจริงๆ 

ขากลับผ่านร้าน อะไรเนี่ยแหละ พลอยๆ 

มีโชว์ควงไฟด้วย  เลยหยุดดูแป๊บนึง 

และก็กลับที่พักนอน

mp3 แบทหมด เนื่องจากเมื่อคืนนี้เปิดทั้งคืน

แต่คืนนี้พอถึงที่นอนก็หลับโดยไร้ความรู้สึกอย่างรวดเร็ว 

วันที่ 14 เมษายน 2551

วันนี้ทุกคนตื่นเช้ากว่าปกติ เพราะจะมาดูพระอาทิตย์ขึ้น

ปรากฏว่า  ท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆเยอะไปหน่อย เห็นไม่ค่อยชัด

ก่อนกลับ

ขอเปลี่ยนชุดเล่นน้ำอักสักรอบ

คราวนี้น้ำขึ้นสูงมาก เม่นทะเลมาเกาะตามเสาเต็มไปหมด

ถามว่ากลัวมั้ย ก็กลัวนะแต่อยากเล่น  ป๊ากลัว จนไม่กล้าเล่นเลย

เลยต้องเล่นคนเดียว

ลองกระโดดแบบที่ไม่เคยกระโดด กระโดดไปรอบนึงแล้ว ขาฟาดน้ำเต็มที่

ขาแดงเลย แต่ถ่ายไม่ทัน ป๊าเลยให้ตีลังกาใหม่ 

ย่าบอกว่ารอบแรกได้ตั้งสองรอบ  รอบสองได้น้อยกว่าอีก

โดดสองรอบพอและ  มันหวิวๆ

จากนั้นก็อาบน้ำ แล้วมาทานอาหารเช้า

มองอะไร 

ปลา ปลามันอยู่ในน้ำ  <<<< บอกเพื่อ??

ประตูห้องพัก

รวบรวมกระเป๋า พร้อมกลับ

นอนรอเรือมารับ

ถ่ายบนเรือ  เห็นที่พักอยู่ไกลๆ

ฝนจะตก คลื่นลมแรงนิดหน่อย

ถึงฝั่งแว้ววว

ระหว่างทาง แวะทานอาหารที่ร้านไรไม่รู้ เพราะก่อนหน้านี้หลับมาตลอดทาง

ปลาอะไรไม่รู้ทอดน้ำปลา ปลาหมึกผัดไข้เค็ม กุ้งผัดผงกะหรี่

อาหารร้านนี้อร่อยดี  ราคาก็ดูดีไม่แพงเลย  เยี่ยมๆ

ชุดที่เล่นน้ำ

อาจเห็นว่าใส่อยู่ชุดเดียว

คือไม่อยากให้มันให้มันเปียกหลายชุดน่ะ

เล่นเสร็จก็ตาก จะเล่นก็ใส่ต่อ  เหอๆ  ซกม๊กดีเน๊อะเรา

มีคนถาม

ไม่กลัวหรอเล่นน้ำน่ะ

ไม่กลัวหรอก  ก็มีชูชีพไง  กลัวอะไร

มันไม่ได้อยู่ที่ว่ากลัวหรือไม่กลัว

มันอยู่ที่ว่ากล้า หรือเปล่า????

สปี๊ดโบ๊ท

หลายคนอาจสงสัย

เรือข้ามฝากพระประแดงยังกลัวนักกลัวหนา

แล้วนั่งเรือเร็วๆอย่างสปี๊ดโบ๊ทได้ไง

เรือเร็วๆน่ะ ไม่กลัวหรอก เร็วเท่าไหร่ยิ่งชอบ

แต่ที่ไม่ชอบน่ะ  เรือช้าๆ

ประมาณว่าเรือข้ามฝาก  เรือพายที่ดันไปพายที่ที่เรือเครื่องเค้าวิ่ง

อย่างนี้น่ะกลัว  กลัวคลื่น  กลัวตกน้ำ  เพราะว่ายน้ำไม่เป็นเท่าไหร่นัก

เรือข้ามฝากแถวบ้านยังไม่อยากขึ้นเลย ถ้าไม่จำเป็น เป็นที่สุด

20 เมษายน 2551

หลังจากดำมาจากเสม็ดไม่กี่วัน

ไปดำกันต่อที่สงกรานต์พระประแดง

โอ้ววววว เถื่อนได้อีกเมืองนี้  เหอๆ  แต่เราก็ปลีกตัวกลับมาเล่น

คราวนี้ดำกันสุดๆ

หวัดรับประทานอีก  แม่เจ้า 555555 

แต่ก็มันส์ไปอีกแบบ

แผลมากมายจากการไปเสม็ด

ดำก็ดำ  กินเยอะเป็นที่สุด

ชีวิตก็มีอยู่เท่านี้

เห้อออออออ

เมื่อไหร่นะเมื่อไหร่

เมื่อไหร่อะไร

ไม่รู้

คิดถึงนะ

คิดถึง